Słońce...
Das Eintrag habe ich noch nicht ins Deutsch uebersetzt. Sorry!
"Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy;
Okrąg niebios gdzieniegdzie chmurkami zasłany,
U góry błękitnawy, na zachód różany;
Chmurki wróżą pogodę, lekkie i świecące,
Tam jako trzody owiec na murawie śpiące,
Ówdzie nieco drobniejsze, jak stada cyranek.
Na zachód obłok na kształt rąbkowych firanek,
Przejrzysty, sfałdowany, po wierzchu perłowy,
Po brzegach pozłacany, w głębi purpurowy,
Jeszcze blaskiem zachodu tlił się i rozżarzał,
Aż powoli pożółkniał, zbladnął i poszarzał;
Słońce spuściło głowę, obłok zasunęło
I raz ciepłym powiewem westchnąwszy - usnęło."
A. M.
A my malowałysmy migawką i przesłoną, gdy zachodziło słońce wieczorową porą :)
Pewnego dnia odebrałam telefon, w słuchawce miły , cichutki głos osoby, która bardzo chciałaby abym uwieczniła na zdjęciach jej całą rodzinkę.
Dobrze , odpowiedziałam i aby dogadać szczegóły zaproponowałam kontakt mailowy. Po chwili swobodnie z KASIĄ przeszłysmy na "TY"
Co się okazało? Kasia robi zdjęcia! Też pochodzi z Polski i mieszka ok 50 km ode mnie! Obie chyba cieszyłyśmy się z tego powodu jak dzieci i podekscytowanie sięgało zenitu.
To na prawdę niebywały zbieg okoliczności aby tu, tyle km od Polski, spotkać tak fajną osobę , która robi to samo co ja , kocha fotografie i czuje ją całą sobą .
No i juz miałysmy okazję targać razem fotel przez pole i do wiśniowego sadu, aby wspólnymi siłami obfotografować Zuze , która lada dzień pójdzie do szkoły !
No i to dzięki Kasi mam swój portret , za który jej ślicznie jeszcze raz dziękuję.
Wkrótce wiecej obrazów , na których Zuza i zachodzące słońce są nr 1 !